خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





یادداشتی درباره مناظره معمای آب

    به نام یزدان پاک

    یادداشتی درباره مناظره معمای آب



    مناظره ای با عنوان معمای آب از سیمای ملی پخش گردید. با حضور جناب دکتر فاضلی، جامعه شناس و جناب مهندس بزرگزاده از جامعه سد سازان. هدف نگارنده نقد این مناظره یا طرفداری از یکی از مناظره کنندگان نیست.
    بعنوان کسی که از نزدیک اثرات یکی از سدهای (سیوند) احداث شده در سرزمینم را دیده ام نکته ای برایم جالب بود. جناب بزرگزاده پس از اصرار جناب فاضلی بر این پرسش که میزان خطای رخ داده در سدهای کشور چه میزان است؟ بالاخره جواب دادند که میزان خطا 20% است. البته عنوان نمودند این رقم برآورد شخص ایشان است با توجه به مشارکتی که در این پروژه ها داشته اند.
     من به عنوان بیننده به این نتیجه میرسم که پس از آبگیری سدها، یا پژوهشی در مورد اثرات اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی سدها صورت نگرفته یا اینکه پژوهش انجام شده ولی میزان اثرات منفی یا همان خطایی که صورت گرفته بیش از این رقم است. ولی از این مورد میگذریم، همان رقم 20% خطا را می پذیریم و مانند ایشان این رقم را ناچیز می پنداریم.
    نکته این است، سدی در منطقه احداث شده است. با آبگیری سد، زمینهای کشاورزی فراوانی زیر آب رفتند، درختان بنه چند صد ساله، بادام و کهکم نابود شدند.تالاب در پایین دست خشکید. یقینا در مطالعات قبل از اجرایی شدن سد، که چندین سال هم زمان می برد،کارشناسان به این نتیجه رسیده اند که ارزش آبیاری زمینهای پایین دست بسیار بیش از تالاب ، درختان، جانوران،  مراتع و زمینهای بارور پشت سد است.
    باز هم بگذریم و نظر سدسازان را بپذریم که سدها همگی مفیدند و با مطالعات کارشناسی ساخته می شوند. می خواهیم چنین کنیم، ولی خانواده هایی را در پیرامون خود می بینیم که زندگی شان از زمین های پشت سد که اکنون در مالکیت سازمان آب است اداره می شد و چون سند مالکیت نداشتند و از منابع ملی به آنها واگذار شده بود مبلغ چندانی دریافت نکردند. خانواده هایی را می بینیم که از راه جمع آوری و فروش میوه و سقز درختان بنه فصل پاییز و زمستان را می گذراندند و اکنون با فشار بر سایر درختان، زندگی آنان و درختان به سختی می گذرد. خانواده هایی را در روستاهای پیرامون تالاب می بینیم که با خشکیدن تالاب زندگی شان رو به نابودی رفته، در نهایت مجبور به ترک روستا و مهاجرت به حاشیه شهر شده اند و زنان و دختران آنها به کارگری در منازل مشغولند. ضمن اینکه، زمینهایی که بنا بود با آبگیری سد آبیاری شوند بایر و خشک مانده اند. سد با هدف مهار سیلاب احداث شد،  سیلابی که در گذشته به تالاب می ریخت اکنون هر چند به سبب خشکسالی زیاد نیست اما همین میزان، پشت سد جمع می شود و به سبب فرار آب از لایه های زیرین، این آب به سفره های زیر زمینی دشت پایین سد وارد می شود و در اینجا خانواده هایی را می بینیم که با حفر چاه آب را به سطح آورده، دوبار در سال زمینهای خود را کشت میکنند، چند سالی است برنج کشت اصلی آنهاست. با کشت برنج و سایر محصولات با نیاز آبی بالا، روز به روز ثروتمندتر می شوند.
    کاش، باز هم بگذریم اما می بینیم  به اینجا رسیدیم که تاثیر سد بر زیست بوم منطقه، تبعات اجتماعی اینچنینی بدنبال داشته است. از طرفی هدف از احداث سد مهار سیلاب برای آبیاری زمینهای پایین دست به منظور ایجاد توسعه بوده نه نابودی محیط زیست و ایجاد فاصله طبقاتی بین مردم. پس چرا کسی نباید در مقابل خطایی که صورت گرفته پاسخگو باشد؟
    سخن این است:نه در سد سازی بلکه در تمام پروژه ها، بویژه که با هدف توسعه اجرا می شوند،حتی اگر میزان خطا 1% هم باشد، تبعات زیادی بدنبال دارد، باید بررسی صورت گیرد، پاسخگویی وجود داشته باشد و جبران خسارت  صورت گیرد هر چند بسیاری از خسارات قابل جبران نیست.


    با سپاس
    شاخه میراث_طبیعی - انجمن جوانان سپید پارس (دفتر فارس)
    گزارش: بانو همتی سرپرست شاخه میراث طبیعی

     

     https://telegram.me/jspngo

    https://telegram.me/joinchat/BeIEGDu0r-9VSHXEI5A93w


    این مطلب تا کنون 24 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : صورت ,تالاب ,میزان ,زمینهای ,خانواده ,هایی ,خانواده هایی ,مهار سیلاب ,میراث طبیعی ,زمینهای پایین ,آبیاری زمینهای ,آبیاری زمینهای پایین ,
    یادداشتی درباره مناظره معمای آب

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر